ใครจะคิด สาวป่วยหวัด จู่ๆ เลือดทะลักทั้งปาก-จมูก ไหลไม่หยุดจนต้องเข้า ICU แพทย์เร่งช่วยชีวิต รู้สาหตุยิ่งตกใจ
เมื่อวันที่ 10 ก.ย. 2569 ผู้ใช้เฟซบุ๊ก “นัยนาฎ บกหมื่นไวย” โพสต์เล่าประสบการณ์ป่วยที่เจ้าตัวระบุว่า “น่าจะเฉียดตายมากที่สุด” หลังเกิดเลือดออกทางจมูกอย่างรุนแรงจนต้องเข้ารับการรักษาและนอนห้องไอซียู พร้อมฝากเป็นอุทาหรณ์ให้ทุกคนหมั่นดูแลสุขภาพ
เจ้าของโพสต์เล่าว่า ขออนุญาตโพสไว้เตือนตัวเองในทุกๆปี เพราะคิดว่าป่วยครั้งนี้น่าจะเฉียดตายมากที่สุด เมื่อคืนวันอังคารเวลาประมาณ1ทุ่ม เดินเข้าห้องครัวก้มหยิบน้ำเเข็งในตู้เย็นพอเงยหน้าขึ้นรู้สึกมีเสียงดังกึ๊กที่จมูกด้านซ้าย แล้วตามด้วยความรู้สึกว่ามีน้ำไหลออกมา เลยเอามือจับดู ปรากฎว่าคือเลือด
เลยวิ่งไปหาสามี บอกสามีว่าตัวเองเค้าเลือดออก สามีก็เอาทิชชู่มาเช็ดมาซับด้วยความที่คิดว่าคือเลือดกำเดาไหล แต่ตัวเราเองรู้ว่าไม่ใช่ เพราะเลือดมันไหลเหมือนเราเปิดก๊อกน้ำเลย ออกทั้งปาก ออกทั้งจมูก
ตัดสินใจบอกสามีว่าไปโรงบาลเถอะเพราะไม่ใช่เลือดกำเดาปกติธรรมดาแน่ๆ ระหว่างนั้นเลือดก็ไหลไม่หยุด อุดรูจมูกไว้เลือดก็อัดอยู่ข้างในจนหูอื้อหูดับ ถึงโรงบาลพยาบาลเอาถุงประคบเย็นโปะหน้าผากไว้เป็นครึ่งชั่วโมงเลือดก็ไม่หยุดไหล กลายเป็นก้อนเลือดและเลือดลิ่มๆไหลออกมาแทน ระหว่างนั้นความดันขึ้นสูงมาก180-190ตลอดเวลา คุณหมอเลยเอาอุปกรณ์อะไรซักอย่างไม่รู้ชื่อเรียกแต่คล้ายๆกับผ้าอนามัยแบบสอดมายัดรูจมูกไว้เพื่อห้ามเลือด ผลคือเลือดไม่ไหลออกจมูกแต่ไหลลงคอแทน
ต่อมาคุณหมอแจ้งว่าคงจะต้องแอดมิดเพราะเลือดออกเยอะมากๆ แต่ในตอนนั้นเหมือนเลือดจะเริ่มไหลน้อยลงก็ได้แอดมิดขึ้นห้องเรียบร้อย พอถึงห้องนั่ังซักพักปรากฏว่าเลือดกลับมาไหลอีก ออกปากออกจมูกเหมือนเดิมจนพยาบาลต้องไปตามคุณหมอมาคุณหมอเลยตัดสินใจว่าต้องทำการแพคจมูก
เราไม่รู้หรอกว่าการแพคจมูกคืออะไรแต่คุณหมอแจ้งว่ามันจะเจ็บ และพยาบาลก็เตรียมเครื่องมือในห้อง บรรยากาศในห้องตอนนั้นเหมือนห้องผ่าตัดย่อมๆเลย พยาบาล4-5คนคุณหมออีก1คน
คุณหมอเอาเครื่องมือที่ยัดจมูกห้ามเลือดออกเลือดก็พุ่งออกมาทั้งปากทั้งจมูกจนแทบจะกระอักเลือดเลย แล้วคุณหมอก็ใช้อุปกรณ์ถ่างรูจมูกออกแล้วใช้ผ้าคล้ายๆผ้าก็อซยัดเข้าไปในรูจมูก ยัดแบบลึกมากๆจนเรารู้สึกว่าเลือดมันโดนรูดลงมาที่คอเป็นก้อนๆ ขณะนั้นคือเจ็บมากๆเจ็บจนเราคิดว่าเราไม่ไหวแล้วบอกหมอกับพยาบาลว่าไม่ไหวแล้วค่ะ เหมือนจะเป็นลมแล้วค่ะ
ต่อมาเหมือนจะวูบภาพจะตัด มองอะไรไม่เห็น แขนขาอ่อนแรง ความดันตก มาทราบภายหลังว่าความดันตกเหลือแค่ 80 คุณหมอรีบให้ยาทางสายน้ำเกลือ นอนซักพักก็เหมือนจะรู้สึกตัวและดีขึ้น
คุณหมอมาแจ้งว่ายังไงคืนนี้ต้องเข้าห้องผ่าตัดเพื่อทำการจี้เส้นเลือดที่แตก เพราะเลือดไหลเยอะมาก ปล่อยไว้คืออันตรายมาก เวลาเที่ยงคืนกว่าๆเข้าห้องผ่าตัด คุณหมอเปิดก๊อซที่ยัดไว้ดูคุณหมอแจ้งว่าเหมือนจะห้ามเลือดได้แล้วคุณหมอไม่ทำอะไรแค่จะยัดผ้าก๊อซเพิ่มเเค่นั้น คุณหมอให้เจาะเลือดทุกๆ6ชั่วโมงเพราะฮีโมโกบินในเลือดลดต่ำมาก ตัวเหลืองมากเนื่องจากเสียเลือดเยอะ
เวลาตีหนึ่งกว่าๆออกจากห้องผ่าตัดมานอนพักใน I.C.U ตั้งแต่เกิดมานี่คือครั้งแรกที่อยู่ I.C.U กลัวมากๆ กลัวตายมากๆ บอกกับตัวเองตลอดเวลาที่เกิดขึ้นว่ายังตายไม่ได้นะ ตอนนี้ลูกยังเล็ก ถ้าตายตอนนี้ลูกยังจำอะไรเกี่ยวกับเราไม่ได้เลยนะ การรักษาทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี เลือดหยุดไหลความดันดีขึ้นนอนห้องพิเศษ1คืน คุณหมอให้กลับบ้านได้
- สาเหตุคือ ป่วยเป็นหวัดตั้งแต่กลางเดือนที่แล้วและไม่ได้รักษาหรือกินยาจริงจังให้หายขาดปล่อยให้เป็นเรื้อรังติดเชื้อทางเดินหายใจส่วนบนทำให้เส้นเลือดในจมูกเปราะ บวกกับความดันสูงเลยทำให้เส้นเลือดแตกและแรงดันในเส้นเลือดก็สูงเลยดันเลือดออกมาไม่หยุด
ใครที่อ่านมาถึงตรงนี้ อยากให้ทุกๆคนดูแลรักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ อะไรๆเกิดขึ้นได้เสมอทุกเวลาไม่มีการแจ้งเตือนใดๆทั้งสิ้น เป็นแค่นี้ก็ถือว่าตัวเองโชคดีมากๆเเล้ว นึกถึงทีไรก็เสียวสันหลังไม่หาย
สุดท้ายนี้ ขอบคุณคุณหมอคุณพยาบาลทุกคนที่ช่วยดูแลรักษาเป็นอย่างดี ขอบคุณทุกคนในบ้านที่เป็นห่วงและช่วยดูแลลูกๆให้นะคะ ขอบคุณสามีมากๆที่อยู่ดูแลไม่ห่างเลย รักทุกคนนะคะ
เพิ่มเติมจากคำถามที่ถามมาเยอะนะคะตอบเม้นไม่ไหวขอสรุปให้ตรงนี้นะค นิลรักษาที่โรงบาลบางปะกอก1ค่ะ คุณหมอ หฤษฏ์ฐานนท์ จงภิญโญตระกูล เป็นคุณหมอเวรER ในคืนนั้นที่ได้ช่วยทำการห้ามเลือดแพคจมูกและไม่ปล่อยอาการเลยค่ะคุณหมอเก่งมากๆเลยค่ะ
คุณหมอจักรกฤษณ์ กรณโสภณพันธ์ คุณหมอแผนกหู คอ จมูก ที่ขับรถมาห้องผ่าตัดตอนเที่ยงคืนเพื่อดูอาการ ขอบคุณคุณหมอมากๆเลยค่ะ คุณหมอรวี สิงห์สถิตย์สุข เป็นคุณหมอประจำตัวรักษาโรคความดันอายุรกรรมของนิลค่ะ พยาบาลวอร์ด7น่ารักทุกคนค่ะดูแลตั้งแต่ลูกชายแอดมิด จนแม่มาแอดมิดก็ยังน่ารักเอาใจใส่เหมือนเดิมค่ะ สุดท้ายนี้ขอบคุณทุกคำอวยพรนะคะ ขอให้ทุกๆท่านมีความสุขปลอดจากโรคภัยเช่นกันนะคะ หวังว่าเรื่องของนิลจะเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นไม่มากก็น้อยค่ะ
ขอบคุณ นัยนาฎ บกหมื่นไวย
