กลายเป็นเรื่องราวที่ถูกแชร์ในโลกออนไลน์ หลังครูสาวรายหนึ่งออกมาโพสต์เฟซบุ๊กเล่าประสบการณ์ เพื่อเตือนภัยผู้ที่พักอาศัยในบ้านพักครู โดยเฉพาะการใช้ห้องน้ำ พร้อมระบุว่า “พื้นที่ที่คิดว่าปลอดภัย อาจไม่ปลอดภัยเสมอไป” พร้อมติดแฮชแท็ก #คนใกล้ตัวน่ากลัวที่สุด
ครูสาวเล่าว่า ดิฉันตัดสินใจเล่าเหตุการณ์นี้ เพื่อเตือนให้ทุกคนระมัดระวังในการใช้พื้นที่ส่วนตัว โดยเฉพาะห้องน้ำ เมื่อวันที่ 27 มกราคม 2569 ( 21.40 น.) ขณะที่ดิฉันกำลังใช้ห้องน้ำภายในบ้านพักครู ได้ยินเสียงผิดปกติบริเวณด้านหลังห้องน้ำ เมื่อหันไปดู พบวัตถุคล้ายโทรศัพท์มือถือค่อย ๆ โผล่ขึ้นมาจากช่องระบายอากาศ(กระจกบานซ้อน) ทำให้ตกใจอย่างมากและรีบหลบที่มุมห้องน้ำ ก่อนที่วัตถุดังกล่าวจะหายไป จากนั้นรีบวิ่งมาบอกพี่(ครูหญิง) ที่พักบ้านพักครูหลังเดียวกัน และปรึกษากันว่าจะออกไปดูข้างนอก แต่ด้วยความกลัวไม่กล้า ออกไป 2 คน
จึงได้โทรหาครูรุ่นน้องที่สนิท บ้านพักครูหลังข้างๆ ซึ่งเป็นผู้ชายน่าจะปลอดภัยกว่า จึงได้ออกมาดูบริเวณรอบๆ บ้านพักพร้อมกัน และขอความช่วยเหลือจากเพื่อนบ้านหลังโรงเรียนมาช่วยตรวจดูบริเวณรอบๆ บ้านพักครูใช้เวลาประมาณ 1 ชม. ไม่พบอะไร จึงได้แยกย้ายเข้าบ้านพัก
เช้า 28 มกราคม 2569 ดิฉันได้เข้าแจ้งความต่อพนักงานสอบสวนที่สถานีตำรวจ และในช่วงบ่ายได้พูดคุยกับพี่ที่บ้านพัก ว่ามุมกล้องเปลี่ยนไป จึงได้ตรวจสอบกล้องวงจรปิดบริเวณบ้านพักครู พบความผิดปกติของมุมกล้องวงจรปิดเปลี่ยนไป
ในวันที่ 22 มกราคม 2569 เวลาประมาณ 09.30 น. โดยกล้องวงจรปิดขยับออกจากตัวบ้านพัก (ตำแหน่งเดิมกล้องวงจรปิดจะเห็นรั้วด้านหลังห้องน้ำ) แล้วภาพจากกล้องวงจรปิดพบบุคคลเดินไปบริเวณด้านหลังบ้านพักแล้วเดินย้อนกลับก่อนจะหายจากกล้องวงจรปิดไป
จึงเป็นเหตุให้ย้อนดูกล้องวงจรปิดในช่วงเดือนมกราคม พบบุคคลเดิม(ลักษณะคล้ายกันในวันที่ 22) เดินบริเวณข้างบ้านพักครูหญิงและตรงไปทิศทางด้านหลังห้องน้ำในยามวิกาลหลายครั้ง คือ วันที่ 14, 21(มา 2 ครั้ง), และ 27(วันเกิดเหตุ) ซึ่งกล้องจรปิดสามารถจับภาพได้ จึงได้รวบรวมพยานหลักฐานทั้งหมดส่งมอบให้เจ้าหน้าที่ตำรวจเพื่อดำเนินการตามกฎหมาย
ต่อมาบุคคลนี้พยายามติดต่อเข้ามาเจรจากับดิฉันและบุคคลรอบข้างหลายช่องทาง รวมถึงเดินทางไปที่บ้าน หาครอบครัวดิฉัน เพื่อให้ทางครอบครัวช่วยเจรากับดิฉัน ไม่ให้ดำเนินการทางกฎหมายและทางวินัย แต่ดิฉันเลือกดำเนินการตามกระบวนการกฎหมายและกระบวนการทางวินัย
แม้เวลาจะผ่านไปหลายเดือน แต่ผลกระทบที่เกิดขึ้นยังคงอยู่ภายในใจ มีความหวาดระแวง วิตกกังวล รู้สึกไม่ปลอดภัย เพราะยังต้องปฏิบัติงานในสถานที่เดียวกัน
